درحال دریافت اطلاعات...

loading

ساعات کاری : همه روزه به جز ایام تعطیل رسمی ساعت 9 صبح الی 17 عصر | پنجشنبه ها ساعت 9 صبح الی 14

اطلاعات کاملی درباره کفش

 

کفش چيست؟ 

کفش پوششي است براي راحتي و محافظت پاي آدم ها در زمان انجام کار

پاي انسان به نسبت اندام ديگر بدن، استخوان بيشتري دارد. و همچنين خطراتي بر روي زمين وجود دارد که پا با برخورد با آنها آسيب مي بيند. خطراتي مانند سنگ، چوب تيز، خار، شيشه و .... کفش در قديم مانند الان نبود و ساخت کفش بر اساس انجام کار درست ميشد. اما امروزه در ساخت کفش جنبه آراستگي و زيبايي آن در نظر گرفته مي شود.

 

تاريخچه کفش 

 

حدود 5000 سال پيش مصريا چيزي شبيه کفش ساخته بودند. که البته به آنها کفش نميتوان گفت پوشينه پا بودند. در قرن 4 ، 5 ميلادي امپراتور روم به بيزانس منتقل شد، آرام آرام تفکر مسيحي روي کفش ها تاثير گذاشت چون مسيحا معتقد بودن کفش بايد کلا پا را بپوشاند. به همين دليل کفش از حالت صندل به شکل روبسته درآمد.

 

    

 

در قرن دهم و دوازدهم ميلادي، اروپايي ها در جنگيهاي صليبي از علم و دانش مسلمانان براي کفش استفاده کردند. و کم کم در قرن چهاردهم با پشرفته صنايع پارچه و چرم دباغي شده نازک وارد کفش سازي شد.

 

 براي مشاهده کفش هاي تن تاک کليک کنيد.

 

 قرن چهادهم، قرن آغاز مد بود. در اواخر اين قرن کفش هاي نوک تيز مد شد و به بازار آمد. مردم به سختي و زحمت پنج انگشت خود را در پنجه اين کفش مي کردن، تا ثابت کنند که چقد با شخصيت هستند. شروع اين مد از هلند بود. به طوري که درد پا و شصت پا را براي مردم اين قرن به ارمغان آورد.

 

   

 

در آخراي قرن پانزدهم ميلادي، زماني که کفش هاي نوک تيز از مد افتاد، کفش هاي نوک پهن مد شد. در شمال اروپا هر روز کفش هاي عجيب غريب تري مد ميشد. نمونه اي از کفش ها به اين صورت بود که براي خانوم ها کفش هايي مد شده بود، اين کفش ها يک کفه تخت تو پر بوده با ارتفاهاي خيلي زياد نزديک به شصت سانتي متر بوده راه رفتن با اين کفش ها بسيار سخت بوده و همچنين وزن کفش  در قرن هفدهم اين پاشنه هاي وحشتناک از کفش ها حذف شدن و کفش هاي مقول تري توليد شد.

 

  

 

 در قرن هجدهم هم اوضاع همان طوري موند و فقط شکل پاشنه ها تغيير کرد. از چرم رنگي به جاي حريري استفاده کردن.اما درهمين قرن، اتفاق جالبي افتاد. سال 1792 مردم از دست پاشنه هاي بلند و کفشهاي حرير خسته شدند. بعد از آن، مردم که ديگر به دنبال تساوي و برابري بودند پاشنه هاي بلند را حذف کردند و همه کفشها از نظر ارتفاع يک شکل شد.

 قرن نوزدهم، قرن همه گير شدن مد بود.چون با وجود چرخ خياطي و پارچه هاي مصنوعي، کفش خيلي ارزان شد و همه توانستند از کفشهاي خوب استفاده کنند. از نمونه هاي مد آن سالها، مد کفش پنجه مربعي است که نزديک به پنجاه سال عمرکرد. سال 1850 پوتين خيلي رواج پيدا کرد . گويا همه متوجه شدند که براي کار و فعاليت بايد کفش هاي راحتي به پا داشته باشند .

 

 

سال 1914، همزمان با آغاز جنگ جهاني اول، کفشهاي راحتي اختراع شد. قطعا افراد نمي توانستند زير بمب و باروت، بچه هايشان را بغل کنند و با کفشهايي که پاشنه هاي بلندي داشت اين طرف و آن طرف بروند. از سال 1910 هم که تجارت جهاني شکل گرفت و کشتي ها و هواپيماها محموله ها را از اين سر دنيا به آن طرف مي بردند، فرهنگ کفش دنيا نيز درهم و برهم شد و کفشها شکل بين المللي به خود گرفتند.

 

انواع کفش هاي قديمي :

کفش‌هاي قديمي ايرانيان در انواع گيوه، اروسي، سگگي، صندل، قُندره نعلين و دهان‌دولچه‌اي ساخته مي‌شد .

 

اطلاعات جالب درباره کفش :

پخش يکدست وزن بدن به جلو و عقب پا بهترين شکل کفش مي‌باشد البته کفش‌هاي پاشنه بلند باعث انتقال بيشتر وزن به جلوي پا ‌شده و توصيه مي‌شود که به مدت طولاني درطول روز استفاده نشود.

مناسب ترين نوع کفش، چرمي ميباشد، زيرا انتقال هوا بين پوست و خارج از کفش برقرار مي‌شود. اما کفش‌هايي که جنس آنها صد درصد پلاستيک است باعث ايجاد عرق در پا شده و با جلوگيري از جريان هوا زمينه بروز اختلالات و ناهنجاريهاي پوستي فراهم مي شود.

طبق کفته متخصص طب فيزيکي و توانبخشي : کفش راحتي کفشي است که ارتفاع مناسب داشته باشد. پا بايد در کفش احساس راحتي کند، و نبايد کفي کفش سفت باشد و فشار رو به يک نقطه منتقل کند.

بر خلاف  نظر مردم که به ويژه خانوم ها که ميگويند کفش راحت، دمپايي و صندل مي باشد. کفش مناسب کفشي مي باشد که کل پا را  در بر بگيرد. حتي الامکان خريد کفش را بعد از ظهر انجام دهند به دليل اينکه بعد از ظهر پا بزرگتر مي شود.

 

اجزاي کفش :

رويه

زبانه

سوراخ و بند

مغزي (ميان زيره و رويه کفش دوخته مي‌شود)

کفي داخلي (قابليت تعويض دارد)

تخت بيروني

تو کاري (براي کلفت نشان دادن زيره کاغذ و مقوا گذاشته ميشود و چسبيده ميشود به کف و زيره

پاشنه

زير پاشنه

ساق پوش